ซีรีส์ญี่ปุ่น (J-Drama) เป็นแหล่งเรียนภาษาที่ยอดเยี่ยมในแง่ของ Listening และการเรียนรู้ภาษาในบริบท แต่มีสิ่งที่ต้องระวัง: ภาษาในซีรีส์มักเป็นภาษา Casual หรือ Keigo แบบโอเวอร์ที่คนทั่วไปไม่ได้ใช้จริงในชีวิตประจำวัน ควรดูหลายแนว ไม่ใช่แค่โรแมนซ์ เพราะแต่ละแนวใช้คำศัพท์ต่างกัน
なんで? (Nande?) = ทำไม? → そっか (Sokka) = อ้อ/งั้นเหรอ → やばい (Yabai) = ใช้ได้ทั้งแย่มาก/เจ๋งมาก ขึ้นอยู่กับน้ำเสียง → 大丈夫? (Daijoubu?) = โอเคไหม? → ちょっと待って (Chotto matte) = รอแป๊บนึง → マジで (Maji de?) = จริงเหรอ? ประโยคเหล่านี้ได้ยินในซีรีส์ทุกเรื่องและใช้งานได้จริง
ในซีรีส์คุณจะเห็นตัวละครสลับระหว่าง Keigo (ภาษาสุภาพ) และ Casual ตามสถานการณ์ สิ่งสำคัญคือ ในฐานะนักท่องเที่ยว ให้ยึด Keigo ไว้เสมอเมื่อคุยกับคนที่ไม่รู้จัก การพูด Casual กับผู้ใหญ่หรือคนขายของโดยไม่รู้จักกันดีถือว่าหยาบคายในบริบทญี่ปุ่น
สำหรับผู้เริ่มต้น: 'Terrace House' ใช้ภาษา Casual ธรรมชาติ พูดช้าพอฟังได้ → ระดับกลาง: 'Midnight Diner' ภาษาเรียบง่ายสมจริง → ระดับสูง: 'Hanzawa Naoki' ภาษา Keigo แบบออฟฟิศเข้มข้น ดูแล้วได้คำศัพท์สายธุรกิจเยอะมาก