ตำราเรียนภาษาญี่ปุ่นมักสอนคำที่ 'ถูกต้อง' แต่ไม่ได้ใช้จริง เช่น ขอบคุณ = ありがとうございます แต่ในชีวิตจริงคนญี่ปุ่นพูด ありがとう หรือ どうも บ่อยกว่ามาก บทความนี้รวบรวมคำศัพท์ที่คุณจะได้ยินและต้องใช้จริงในโตเกียว
定食 (Teishoku) = เซ็ตอาหาร มักมีข้าว ซุปมิโสะ และกับข้าว → 単品 (Tanpin) = สั่งเดี่ยว → 大盛り (Oomori) = ขนาดใหญ่ → 並盛り (Namimori) = ขนาดปกติ → おかわり (Okawari) = ขอเพิ่ม (บางร้านเติมได้ฟรี) → 持ち帰り (Mochikaeri) = ห่อกลับบ้าน → 辛い (Karai) = เผ็ด (ไม่ใช่ หวาน!)
乗り換え (Norikae) = ต่อรถ → 終電 (Shūden) = รถไฟเที่ยวสุดท้าย → 改札 (Kaisatsu) = ประตูแตะบัตร → 出口 (Deguchi) = ทางออก → ホーム (Hōmu) = ชานชาลา → 遅延 (Chien) = รถไฟดีเลย์ (ญี่ปุ่นจะขอโทษและออกใบรับรองให้หากดีเลย์เกิน 5 นาที!) → 混んでいる (Konde iru) = แน่น
助けて! (Tasukete!) = ช่วยด้วย! → 警察 (Keisatsu) = ตำรวจ → 病院 (Byōin) = โรงพยาบาล → 救急車 (Kyūkyūsha) = รถพยาบาล → 迷子になりました (Maigo ni narimashita) = หลงทาง → 財布をなくしました (Saifu wo nakushimashita) = กระเป๋าสตางค์หาย เบอร์ฉุกเฉิน: 110 (ตำรวจ), 119 (ดับเพลิง/พยาบาล)